குழந்தைகளின் மூளை வளர்ச்சியை மெல்ல மெல்லச் சிதைக்கும் வீடியோ கேம்கள் – தடுப்பது எப்படி?

கேமிங் எனும் மெய்நிகர் உலகில் ஈடுபாடு அதிகரிக்கும்போது, நிஜ உலகில் ஈடுபாடு குறைந்து விடும் என எச்சரிக்கிறார் சென்னையில் உள்ள ஓமந்தூரார் அரசு மருத்துவமனை மனநலத் துறையின் தலைவர் மலர் மோசஸ்.

“நண்பர்கள், குடும்பத்தினருடன் நேரம் செலவழிப்பது குறைந்துவிடும். அந்த உலகில் இருக்கும் நபர்களையே தங்கள் நண்பர்களாகப் பாவித்துக் கொள்வர். அவர்களின் உணர்வுத் தேவைகளும் கேம்களில் பூர்த்தி அடைந்துவிடும். ஒரு விஷயத்தை நாம் சாதிக்கும்போது, அல்லது செய்து முடிக்கும்போது, ஒரு பரிசு அல்லது பாராட்டைப் பெறும்போது, மூளையில் டோபமைன் சுரக்கும்.

அதுதான் நிஜ உலகில் நம்மை சாதிக்கத் தூண்டுகிறது. கேம் விளையாடும்போது, அதில் கிடைக்கும் சிறு சிறு வெற்றிகளால் இந்த டோபமைன் அதிகமாகச் சுரக்கிறது. அந்த விளையாட்டுகள் அவ்வாறே வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. எனவே நிஜ உலகில் சாதிக்க வேண்டும் என்ற உந்துதல் அவர்களுக்குக் குறைவாக இருக்கும்” என்கிறார் அவர்.

ஃப்ரீஃபையர், பிஜிஎம்ஐ ஆகிய விளையாட்டுகளே கேமர்கள் மத்தியில் பிரபலமான இரண்டு விளையாட்டுகள் என்றும் விளையாடுபவர்கள், கேமிங் அனுபவம் மிகவும் மேம்பட்ட தரத்துடன் இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்ப்பார்ப்பதாகவும் இந்த ஆய்வு கூறுகிறது.

ஒவ்வொரு விளையாட்டையும் உருவாக்க நீண்ட ஆய்வுகள் நடத்தப்படுகின்றன என்கிறார் பத்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக கேமிங் துறையில் பணியாற்றி வரும் பாரதி ராஜன்.

“கோகோமெலன் (cocomelon) பாடல்கள் குழந்தைகளிடம் மிகவும் பிரபலமாக இருக்கக் காரணம், நிஜ வாழ்வில் இல்லாத, ஆர்வத்தை ஈர்க்கும் வண்ணங்கள் அதில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. பயனர்களை எது ஈர்க்கும் என்பதை அறிந்துகொண்டு, அதற்கேற்ப கேம்களை உருவாக்க என்றே பெரிய அளவிலான ஆய்வுகள் நடத்தப்படுகின்றன,” என்கிறார் அவர்.

செல்போன், கணினி என இரண்டு கருவிகளிலும் விளையாடுவதற்கான கேம்கள் வெவ்வேறு விதமாக உருவாக்கப்படுகின்றன என்று விளக்குகிறார் பாரதி ராஜன்.

“செல்போன்களில் விளையாடுவதற்கான கேம்கள் பொதுவாக வேகமாக விளையாடுவது, குறைந்த நேரத்தில் அவர்கள் வென்று அதற்கான பரிசைப் பெற்று அடுத்த கட்டத்திற்குச் செல்வது என்ற நோக்கில் வடிவமைக்கப்படும்.

இதில் மேம்பட்ட ஜிஎஃப்எக்ஸ் தொழில்நுட்பத்திற்குப் பெரிய முக்கியத்துவம் இருக்காது. அனைத்து செல்போன்களில் விளையாடும் வகையில் கேம்களின் கதாபாத்திரங்கள் உருவாக்கப்பட்டு இருக்கும். ஃப்ரீஃபையர் அப்படியான கேம்தான்” என்கிறார்.

செல்போன், கணினி இரண்டிலும் விளையாடும் ஹரிஷ் கார்த்திக், கணினி விளையாட்டுகள் ஒரு தனி உணர்வைத் தருவதாகத் தெரிவித்தார்.

“சில கணினி விளையாட்டுகளில் ஒவ்வொரு முறை ஆடும்போதும் வெவ்வேறு கதாபாத்திரமாக நாம் ஆட முடியும். அப்போது ஒவ்வொரு முறையும் அந்த அனுபவம் வெவ்வேறானதாக இருக்கும். செல்போனில் ஆடுவதைப் போல வேகமான சுற்றுகளைக் கொண்டதாக கணினி விளையாட்டுகள் இருக்காது. ஆனால் ஒரே மூச்சில் ஆறு ஏழு மணிநேரம் அதை விளையாடி முடிக்கும்போது, ஒரு நல்ல உணர்வு கிடைக்கும்” என்கிறார் ஹரிஷ்.

மேலும், “பேச்சுத் துணைக்கு ஆள் வேண்டும் என்பதால் எப்போதும் நிஜ வாழ்க்கை நண்பர்களுடன் இணைந்தே விளையாடுவேன். சில விளையாட்டுகளில், அப்படி சேர்ந்து பேசி விளையாடும் வசதி இருக்காது. அப்போது தொலைபேசியில் கால் செய்து பேசிக்கொண்டே ஒன்றாக விளையாடுவோம்.

பிஜிஎம்ஐ எனும் விளையாட்டு 100 பேர் சண்டை போடும் கேம். அதில் ஒவ்வொரு கட்டத்தை முடிக்கும்போதும் நாம் நமது ஊரில், நமது மாநிலத்தில், தேசிய அளவில் எந்த ரேக்கிங்கை பெற்றுள்ளோம் என்று தெரிந்துகொள்ள முடியும்” என்று விவரித்தார்.