டேரில் மிட்செல் 35 பந்துகளில் 53 ரன்களை எடுத்திருந்தார். கடந்த உலகக்கோப்பையின் அரையிறுதியிலும் நியூசிலாந்து அணிக்காக மிக முக்கியமான இன்னிங்ஸை ஆடிக்கொடுத்திருந்தார். அது மேட்ச் வின்னிங் இன்னிங்ஸாக மாறியிருந்தது. ஆனால், இங்கே அப்படி மாறவில்லை.
நியூசிலாந்து பேட்டிங்கில் சொதப்பினார்கள் எனும்போது பாகிஸ்தானின் பந்துவீச்சைப் பற்றியும் ஃபீல்டிங்கை பற்றியுமே பேசியாக வேண்டும். ஷாகீன்-ஷா-அஃப்ரிடி இன்னிங்ஸின் முதல் ஓவரிலேயே ஃபின் ஆலனின் விக்கெட்டை வீழ்த்தியிருந்தார்.
பிற்பகுதியில் வில்லியம்சனின் விக்கெட்டுமே ஸ்லோயர் ஒன்னில்தான் வந்திருந்தது. போட்டிக்கு பிறகு ஸ்லோயர் ஒன்கள் எங்களின் முக்கிய திட்டங்களில் ஒன்றாக இருந்தது என மேத்யூ ஹேடன் பேசியிருந்தார். சரியான திட்டத்தை வைத்துக் கொண்டு அதை சரியாக செயல்படுத்தியும் காட்டியிருந்தார் ஷாகீன்-ஷா-அஃப்ரிடி.
பாகிஸ்தானின் ஃபீல்டிங்கும் அசத்தலாகவே இருந்தது. ஷதாப் கான் டெவன் கான்வேயை ரன் அவுட் செய்த விதம்தான் அதற்கு சாட்சி.
பாகிஸ்தானுக்கு 153 ரன்கள் டார்கெட். பாகிஸ்தானின் தற்போதைய ஃபார்மிற்கு அவர்கள் இந்த ஸ்கோரை எட்ட கொஞ்சம் தடுமாறுவார்கள் என எதிர்பார்க்கப்பட்டது. ஆனால், எதிர்பார்க்காத ட்விஸ்ட் அரங்கேறியது. இந்த உலகக்கோப்பையில் பெரிதாக சோபிக்காத ஓப்பனர்கள் பாபர் அசாமும் ரிஸ்வானும் இங்கே பயங்கரமாக ஆடினார்கள். அவர்களின் அணுகுமுறையிலேயே பெரிய மாற்றம் இருந்தது. வழக்கமான மெதுவான நிலையான ஆட்டத்தை ஆடாமல் எடுத்த உடனேயே அட்டாக் செய்யத் தொடங்கினார்கள். போல்ட் வீசிய இன்னிங்ஸின் முதல் பந்தையே ரிஸ்வான் பவுண்டரி ஆக்கியிருந்தார். ரிஸ்வான் அடித்து ஆட அப்படியே பாபரும் சீக்கிரமே ரிதமுக்கு வந்துவிட்டார்.
